...

Jak domek z kart
rozpada się ten świat.
Niegdyś piękny,
niczym rozwijający kwiat
z pęku - róży.

Rozświetlający wszelkie smutki
zwątpienia, gorzkie łzy
- tylko we dwoje.

Czy radość potrwa jeszcze chwilę?
Może dwie...

Samotność nie ugryzie,
nie wystąpi ani razu...

Tylko szacunek i odwaga
ocali coś co dawno zniknęło.