MITOLOGICZNY KOŃ WOLNOŚCI....

Czyż nim nie jest
lecący w przestworzach
biały pegaz.

Czyż nie jest
zrodzony z krwi
najgorszej z Meduz - Gorgony.

Wolność - mitologicznego pegaza
lecącego przez obłoki
nad pięknym światem.

Czyż nie walczył
przeciwko Krakenowi
wysłannikowi piekieł i Hadesu.

Tym jest tamta wolność
z nim utożsamiana,

A dziś jesteś - wysoko wśród Gwiazd
pozostawiony przez najwyższego Boga - Zeusa.

Gdańsk, 24. 12. 2016 r.

Wszystkim moim czytelnikom, którzy czytują mojego bloga. Składam najserdeczniejsze życzenia Bożej Nocy. Niech dziecko Boga umacnia naszą wiarę na każdy dzień życia. Aby każdy człowiek w tym podniosłym i magicznym czasie, owego Święta - dostrzegł w drugim człowieku cząstkę siebie - samego. By siła bliskości była silniejsza niż siła wrogości i nienawiści. 

Aby chęć obdarowywania pakunkami, składaniem życzeń - było najcenniejsze i najważniejsze dla każdego bliźniego. 

Składa Wam gorąco,

Shadows213

WSPÓŁCZESNA WALKA ACHILLESA I HEKTORA....

Czym jest współczesny świat?
Jak nierówną walką mitologicznych bohaterów
oddalonych od Nas - przez tysiące lat

Jak równoważyć potęgę ponad ludzką, z jej brakiem?

Kim jest dziś - Ten Achilles, co walczył pod Troją
nie wierzący w nic - w swego władcę,

Kim jest również dziś - walczący przeciwko niemu - Hektor
który mierzył się w imieniu własnej Ojczyzny, własnego domu, własnej rodziny.

Dziś to siła jednostek mierzy się z siłą pojedynczą.
Siła bogatego mierzy się dziś z siłą biedoty.

Czy da się to zrównoważyć?
Czy można próbować mówić o tym - nie wiadomo.

WSPÓŁCZESNY HERKULES....

Co 12 legendarnych prac wykonałeś
w mitologicznej próżni - żywota.

Kim się dziś stałeś?

Jak współczesnym człowiekiem
co walczy z własną tułaczką
ku lepszej przyszłości
bez względu na wszystko
bez względu na koszty.

Choć byłeś pół człowiekiem i pół bogiem
zasmakowałeś bólu, trwogi - niepokoju.
Zobaczyłeś radość, miłość - przyjaźń
bliskość ludzi i ich nienawiść
zrodzoną z zazdrości.

Współcześnie żyjący Herkulesie
Siłą twą niezwyciężoną, nadludzką  - to dziś siła intelektu, siła przetrwania
Siłą - silniejsza niż prawo pięści - to współczesna dalekosiężna wiedza.

Taka jest dzisiejsza ewolucja - siłą zrodzoną z Herkulesowego prawa przeżycia w Mitologii.

FORMA....

Forma, przed treścią
jest wskazywana

Forma to piękno
treść to iluzja

Forma, zwycięża wszystko
co wzrasta - w jej imieniu

Forma, ogranicza tylko to
co jest w jej cieniu

Gdyż forma, zmierza zgodnie
z literą swej funkcji.

Tym jest zaistość współczesnej funkcji - formy.

WSPÓŁCZESNY NARCYZ....

Czy usłyszałeś jak daleko
za odległym - mitologicznym
hasłem
własnego piękna
opowiada o sobie?

Czy wiesz
kim jest dziś
Ten bohater, który mówił
o sobie?

Tylko ja
Ja i nikt więcej

Jak pięknie dziś - wyglądam
spoglądając na martwe odbicie - swe.

Jak duchowe piękno - dawno przeminęło
i nie wróciło już

Wraz z nim moje bogactwo, moje szczęście, a na końcu - moje życie.

WSPÓŁCZESNY IKAR....

Współczesny Ikarze
co wysoko wznosisz się
wśród chmur
do słońca.

Lecisz,
ku wolności
ku przestrodze
ku niebezpieczeństwu
zrodzonego - dla przyjemności.

Ignorując
zapewnienia ojca
jego pouczenie
jego słowa.

Kim dziś jesteś?
Jak współczesnym młodzieńcem
który pragnie - pełnię wolności - zero ograniczeń
Bez rozsądku
tylko życie - bez odpowiedzialności - bez zasad.

Ku większemu upadku i śmierci
co spotka cię szybciej - na końcu drogi
jak w mitologicznej ścieżce wzrostu i szybkiego upadku.

....

Śniłem,

o pięknym niebie

o nieboskłonie

co zmienia się - każdego dnia

każdego razu

Śniłem.

o pięknym, potężnym

ogierze

koniu wolnym 

biegnącym - przez wzniesienia

bogate w łąki

Śniłem,

o życiu - bez trosk, bez zmartwień.

Czy to możliwe?

nie, niemożliwe

nierealne

takie utopijne

Śniąc o marzeniach

o moich marzeniach, doskonałych.

....

Przechodzi młody człowiek - przez życie

przynosi on, pełnię marzeń - bez trosk, bez zmartwień

Przychodzi on - za dnia - do pracy,

wracając - późną nocą - jak starzec

Bez marzeń, tylko z bagażem smutków

z pustym portfelem, bez uśmiechu.

Przyszedł z młodzieńczymi marzeniami

z naturalnym uśmiechem, z błyskiem w oczach.

Kiedy to wszystko stracił?

Pyta się - każdego dnia o zmroku,

by ponownie przechodzić to samo - każdego dnia - każdego świtu

Ku zmrokowi.

Poznał tylko - gonitwę pieniądza - sukces - kariera - wyścig szczurów,

gdzie jest moje miejsce w tym wszystkim?

Zapytuje się znów - Tym razem nie odnalazł odpowiedzi 

Może kiedyś

Kiedy znów zaśnie....

I w ten sposób, witam okrągły rok - mojej twórczości na moim blogu.
Moja pierwsza rocznica, czyli czas wspomnień.
Dziękuję za liczne wejścia.
Za ponad 3 tysiące wyświetleń.
Mam nadzieję, że za rok Wasza frekwencja będzie podobna, a nawet wyższa.
Smuci mnie trochę brak komentarzy, ale w sumie jestem w stanie to zrozumieć. Brak czasu.
Dlatego dziękuję, również tym, którzy mimo jego braku, go odwiedzali. 
Dziś napiszę jeszcze, by dobić do setki postów. Tak jak sobie i Wam - to wyznaczyłem. 
Do szybkiego zobaczenia,
Shadows213

KOŁYSANKA OD/DO KSIĘŻYCA....

Czy słyszałaś kołysankę od księżyca,
który łagodnie tuli cię, do sennych marzeń?

Czy słyszałaś jak cicho oświetla
ci drogę do sennego bogactwa?

Czy słyszałaś jaką pieśń mruczą
świerszcze o zmroku?

I jak, świat zasypia wraz z Tobą,
cicho - podśpiewując, Wam kołysankę.

Czy śniłaś w końcu, o ciepłych barwach,
o spokojnych, miękkich szeptach - tulących Cię w zapomnieniu....

Zaśpiewaj, wraz ze mną, tą kołysankę do księżyca
by stróżował nad tym snem
nad spokojem, bez trosk, bez smutków, bez łez.

SPACEREM ŻYĆ....

Spacerem
co żyję

Wędrówką
co nogi - niosą mnie

W każdą drogę
lasem, łąką - jeziorem

Spaceruję
daleko
- co wzrok, mój sięga

Daleko
w każdy zabytek - kultury i sztuki

Zwą się

Tak to, piękna podróż- moja.

BYĆ JAK.... SERCE.

Być nim
pełne obaw
pełne niepokoju

O życie w bogactwie
cielesnym
bez ducha

Być jak własne serce
co uderza
w każdą małą chwilę

Zatrzymać je
jak w klawiszy
zdjęcia

Bić w nadziei i miłości
dla najbliższych
i nieprzyjaciół - naszych.

Jakie jest to oczywiste
takie niezmienne
takie pewne.

JAK ZATRZYMAĆ.... SERCE?

Jak zatrzymać serce?
- nieuniknione - przez czas.

Jak zatrzymać słowa?
- nie możliwe - przez usta.

Jak zatrzymać myśli?
- nieprawdopodobne - przez umysł.

Jak utrzymać - uciekający nasz czas?
nieprzebycie - doświadczając go.

Jak zatrzymać szum wody?

Uścisk wiatru, Szum czasu.

Czasu odwagi i powagi - przeszłego i przyszłego - czasu zmian.

Jestem tutaj, tak samo jak - TY

Choć on jeszcze nie zatrzymał Go - dla Ciebie....

Tym razem chciałbym Wam podziękować za prawie 3 tysiące wyświetleń.
95 postów.
Napisanych w przeciągu obecnego roku.
Dedykuję ten wiersz wszystkim, którzy wchodzili na mojego bloga i czytali moje wypociny.
Dziękuję - Wam gorąco,
Shadows213.

Bryzowe serce....

Serce,
co z wolnej bryzy
powstałe.

Serce,
co wolności
pragnie.

Serce,
co dotyka
tą wolność i swobodę

Nieograniczoną
 - przez czas.

Bryza - świeżości i nowości
Bryza - młodości i życia

Uwikłana i niezwykła
w młodym ciele, w młodym duchu.

Jakie to niezwykłe - przez bryzę powietrza - dotknięte.

BUNTOWNICZE SERCE....

Buntuje się wciąż,
buntuje się ono - nieustannie

Przeciwko zamknięciu konwenansów,
przeciwko chłodu - rozumu.

Buntowniczo,
przypatruje się - czynom mózgu.

Nie słuchając niczego
żadnej dobro, złej rady.

Dla dobra swojej sprawy
Dla sprawy - niezwyciężonej.

OSTATNIE BICIE SERCA....

Ostatnie
wybijanie serca
do taktu

Ostatnie
bicie serca
z taktu - do taktu

Ostateczne
bicie
w szacunku
do czasu

Jaki pozostanie

Z krwi do serca
Z serca do mózgu

W takim spokoju.

Spokoju, ostatecznym.

DZIKIE SERCE....

Pełne namiętności
pełne ognia
nieokrzesanego

Pełne tworzenia
nieograniczonego

Pełne dzikości
wobec umysłu

Dzikość
uczuć - niepojętnej

Dzikość
uczuć - nieobecnej

Walki z rozumem.

SERCE ZE WZGÓRZ....

Wzrasta serce
co wzgórza - ściele.

Wzrasta,
gdy świt - łagodnie muska je

Wzrasta moje serce
gdy - słyszy ów pieśń - łagodną

Serce zwycięskie

Serce niezwykłe

Wzgórza, co panują nad doliną

Doliną, niekończącą - drogi swe

Serce początków - świtu - jasności

Dzikości - nieprzebytej, niezmiennej - stałej.

Tak po prostu....

CZYNY SERCA....

Czym są czyny serca?
Jak ciepłe jego
- bicie.

Czym są one bez słów
w prostocie zawarte
- miłość.

Czym są słowa względem
- Czynów Serca?

Jak skutkiem, bez przyczyny?
A przyczyny - bez skutków
- poznawanych i zawieranych.

Wciąż i wciąż - na nowo, od nowa.

SERCE FAŁSZYWE....

Sercu,
czemu tyłu fałszu
- pozwalasz?

Sercu,
czemu na to
- pozwalasz?

Sercu,
czemu bywasz
- takie zimne?

Sercu,
 - odpowiesz mi?

Sercu,
wciąż milczysz
- nieczule.

Zimno - chłodno - zgryźliwie.

SERCE ZATRZYMANE...

Serce w jednej chwili - zatrzymane

utrzymane

w błogosławieństwie 

- błogostanu.

Serce utrzymane

w kliszy

pojedynczego bicia

jak na zdjęciu.

Serce zagłuszone

przez emocje

przez słowa - niczyje

przez gesty - niekończące.

Zatroskane

- przyśpieszone

Zatroskane

- zwolnione.

SERCE ROZDARTE....

Serce,
co dawno
rozdarte - było

Co lepsze
co prostsze
dla niego - było

Co proste
co szybkie
- wybory dokonuje

Prawdziwie
uczuciowe

Prawdziwie
racjonalne

Szukanie - sposobu - dla niego....

CIENIE SERCA....

Jasne, czy ciemne

jasne - czy mroczne

słońca cienie 

słońca blasku

cienie - serca Twego...

Serce - proste

serce - krzywe

równoległe

względem - serca Tego.

SERCE Z PŁOMIENI....

Cóż za piękne
te - serce z płomieni
zrodzone
niestrzaskane
nieskończone

Płomienie
ogrzewają
zlodowaciałe serce - To.

Płomienne
wypłowiałe
już dawno znikłe
- serce niczyje....

Wybuchnie
spełni się
gdy nadejdzie czas - Jego Stosu.

PŁYNNE SERCE....

Płynie
serce te
gorejące
jak lawa

Płynie
jak rzeka
- niezbadanie

Płynnie
jak strumień
- pełnie
uczuć chwil

Nieodkrytych...

Płynie ono
ode mnie - do ciebie
od ciebie - do mnie.

By znów skamienieć
w utrwalony głaz.

MIĘKKIE SERCE....

Miękko
jak miękko
bije serce, Twe...

Miękko
cicho
spokojnie
bije ono, dla Ciebie...

Miękko
tak miękko
jak trzeba
bić, dla oczu Twych...

Tak jak chce
Tak jak pragnie
bić, jedynie - dla Ciebie...

STALOWE SERCE....

Powstałe
zahartowane
z blaskiem
z błyskiem
z odwagą
lśniącą klingą
bez trwogi
bez strachu.

Jedynie
życie
pragnienie
zasmakowanie
następnego dnia
poranka.

Stal - do stali
Serce - do serca.

SERCE Z MARMURU....

Co żyje
Co trawi
Co milknie

Dawno

Bez uczuć - gorących
Bez uczuć - dotkniętych

Już dawno
przeminęło

Ukute w skale
w marmurze, pozostałe....
Pozbawione echa, dnia - wieczora
wieczora - dnia

Już dawno
zgasło, i nie wróci już....

SERCE NA DŁONI....

Chwyć
Dotknij
Trzymaj
w palcach.

Kiedy potrzeba

Bywa:

gorejące - ochłodzenie

zimne - ogrzewanie

Roznosi
płynnie
rzewnie
troskliwie

Jak potrzeba

Nieś je
najbliższemu swemu.... Druhowi.

ZŁOTE SERCE....

Bliższe
- czy dalsze

Sercu tego

Pełna radości
- pełnia miłości

Wzajemnej troski

Bliskiej
- mnogiej

Pojedynczej,

Złotemu sercu.

Dedykuję ten wiersz wszystkim, którzy odczuwają - miłość i przyjaźń.
Dla tych co wiedzą, co one oznaczają.
I dla tych, dzięki którym, wciąż coś one znaczą. 

PAPIEROWE SERCE....

Z tyłu uczuć jest zrodzone
Z tyłu marzeń - wykwitlych
Jak kwiat
W pełni ukształtowany.

To nie tylko słowa
To nie tylko uczucia - o bdarowania się
wzajemnie
To pamięć
To wzorce - bez sztucznosci.

SERCE, dla  Ciebie i dla Mnie.

W tej jednej chwili - zatrzymanej i bliskiej.

FORTEPIAN....

Fortepian cicho nutę gra
Raz spokojną - hipnotyczną.
A raz ruchliwą i dynamiczną.

Jak nuty w swej pieśni.
Granej przez mistrza.

Raz za razem - po białych i czarnych klawiszy.
Raz za razem - dotknięcie pedału.

By cisza mogła wybić w te ostatnie dźwięki
W takim chwilowym spokoju. Odpoczynek.
W Hurze oklasków.
Dla mistrza i instrumentu.

By ponownie mógł grywać swoje przedstawienie.

W Wielkiej Operze.

FOTOGRAFIE...

Stare fotografie
kolorze sepii
pożółkłe
wyblakłe
zszarzałe.
Zalegają
w szafach
na strychu - pozostawione
samemu sobie.

Fotografie
magicznych chwil
pełnych radości
z rodzin i przyjaciół.

Czy odzyskają
swoją pamięć?

Po autorach - wykonanych
całkiem spontanicznie.

BYĆ JAK...

Statystyce
Ciągnącej
nieustannie

Ciągłej
zmiennej

Liczbowej
słownej

Ktoś przychodzi
ktoś odchodzi
jak w naturalnej
linie prostej.

Nie ulega zmianom
sposób wyrażania
sensu życia
celu wiary

Bycie tam
w wewnętrznym kole - życia...

....

Ostatnie słońca blask
błyska w twe piękne oczy

Oczy pełne tęsknoty
oczy pełne blasku
- w każdy nowy dzień
w każdy nowy świt

Ostatnie bicie serca
ostatnie bliskie utulenie
do snu
do marzeń

Życia w nowy świt
życie w nowe nadzieje
Buduje, tworzy i ukoi
wszelkie stresu smak...

SZACHY

Na plansze gry
figury są ułożone.

Pionki,wierze, gońce, laufry, hetmany i króle

Poruszam nimi
w te miejsca
gdy nadchodzi odpowiedni czas.

Czas do zbicia innych
Figur.

Czas złudzeń i iluzji, że ktoś może być bezpieczny

Zbijam - beznamiętnie, bezuczuciowo.

Tak jak trzeba, by osiągnąć

Ostateczne zwycięstwo

Szach - Mat

....

Wesoła muza - tańczy dookoła
tańczy ona - kwieciście
zabawiając przy tym wszystkich
swą radością i tęsknotą
za wspólnymi chwilami
za życiem bez trosk i smutków

Ty, muzo moja
Ty, natchnienie moje
Ty wnętrze moje - pobudzone i różnorodne - jak kalejdoskopie zmian
Ty - moja weno - szukająca wyjścia i ujścia

Z tego świata.

Kiedy spotkam cię na drodze?
Czy będziesz miała - rozwidlenia smak?

Smaku świata
Smaku mojej weny...

....

Błysk stali
blask ostrza
cięcie miecza
rozcięcie - pełne krwi

Pełne odwagi
pełne spokoju
pełne rozwagi

Roztacza - przy pełnym słońcu
przy księżycu
i rozgwieżdżonym niebie

Chwila
pełna magii
pełna śmierci
pełna rozpaczy
pełna trwogi
pełna strachu
- o kolejne sekundy, dni - miesiące.

....

Bystro
rzeka płynie
Błysko
czas ucieka
ucieka kropla
ku kropli
ze spadku
ku kamieni
Z głośnym pluskiem
z piennym uściskiem
- spada
i milknie w odmętach
w swej cichej chwili...

....

Pędzą konie po betonie
pędzą one po skanie
tak szybko
tak błysko

Jak nuta
po pieśni - radości
żołnierskiej.

Pędzą konie po skarpie
pędzą one - skacząc
przed przeszkodami

Zostawiając

- je za sobą

Przed sobą mają

- jedynie świt.

....

Słoneczne księgi
otulają
co chwilę, co moment
w pełnię - niezwykłości.

Słoneczna muzyka
otula
wzrastając
niebłagalnie - dla spokoju.

Słoneczna i ciepła
rzeczywistość
przybliża
do wszystkiego - co żyje.

Niezwykły - spokój - co żyje
szepcze i tuli
do snu
do życia.

....

Świszczący wiatr
wesoło gra - swą pieśń.

Raz - o poranku
zrodzony z witania
zwierząt i roślin.

Drugi - w ciągu dniówki
czekając na - jego zmiany.

Ostatni - pod wieczór
na mrok - pożegnania
wszystkiego.

....

Zapisane dawno stronice
zadarte, zmizerniałe karty papieru

Pożółkłe stare fotografie
strzępione urywki wspomnień

Płomienne przemowy
odbite w blasku kamienia

Usuwiste części bloków
zniszczone dawno przez czas
i przez nowo stare - staro nowe wzorce
ludzkości.

Gdy przemijam
nie wzrastam - od nowa, na nowo.

- Moja rewolucja - nim stanę się prochem i cieniem.

....

Przebłysk księżyca
upływ gwiazd
 - migoczących wesoło

Na pełnym nieboskłonie
wśród chmur

O wieczornej porze
- zmroku

Co tli się wokół,

Bez ograniczeń.

Chciałbym zadedykować ten wiersz wszystkim osobom, które przez tyle lat widziałem i przyjaźniłem się, a zwłaszcza i tym, co niebawem stracę - przez ścieżkę wyborów. Byliście dla mnie bardzo ważni.
Chciałbym także zadedykować ten wiersz i tym osobom, które niedługo spotkam na swojej drodze. 
Mam nadzieję, że  to pożegnanie nie będzie wieczne i jeszcze się zobaczymy. Do zobaczenia.

Autor, Shadows213

....

Gdzie się podziała ta
współczesna nuta?

Gdzie się ukryła ta
współczesna muza?

Gdzie udała się,
dzisiejsza dusza?

Co rozwija moje
ostatnie tchnienie
- i bicie serca...

Szybko - przemija moje
 jestestwo
- mój dotyk, mój smak
- moje spojrzenie w pozamaterialny - Świat
i nietrwały Świt.

....

Blask słońca
co otula
co głaszcze

- wszystko

co dotknie
co mieni się

- wszystkim

Dajesz życie
i odbierasz je

Jeśli tego chcesz...

Bo życie jest falą przepływu
Odchodzi i przychodzi

Dając pojedyncze tchnienie
skracając pojedyncze bicie
- Serca, duszy i ciała...

- Dotyk, pojedynczy... 

....

Drżą me słowa
drży me wnętrze
- urodziwe?

Lęk, co spoi wszystko
lęk, co wspomaga Cię
- we wspólnej drodze

Chwila z Tobą
to zdjęcie
- utrwalone na zawsze

Milknie
gaśnie
otula Cię

Na zawsze,
gdzie tylko możesz
- być

Gdzie jesteś
w chwili
obecnej?

....

Słońca jeden bieg
wschodzi
zachodzi

Rysuje ze mną
wspólny bieg

Bieg z przeszkodami
raz nad
a raz pod - nim

Gdy przyjdzie
zmieniam się
jak w kalejdoskopie

Rozhisteryzowane
me serce
me ciało

Moja dusza...

....

Ile kosztuje wolność
ile kosztuje czyjeś życie
na ile się ceni - jego wartość
by go stracić?

Ile waży jedno istnienie
jak jest ono ważne
by go przeoczyć
zmyć, usunąć

Stworzyć pogardę ducha
ciała
życia
godności
i sensu - jaki ono wyznacza

Gdybanie - to rzecz ludzka
gdybać to znikać
to poznawać istotę
tej chwili
która nadchodzi...

....

Gdzie byłem dziś,
Gdzie byłem wczoraj.

Czy odnalazłem coś w sobie,
Czy odnajdę to dziś - to co mam.

Znalezionego
Istniejącego

Zajmującego moje myśli,
I wspomnienia.

Jak kreda, rysowana przez dziecko,
Wesoło tańczy i krystalizuje.

Jego myśli i marzenia

By czas zatrzymać,
W tej jednej chwili - sekundzie,  marazmu.

....

Dotknąć nieba,
dotknąć gwiazd
tak dalekich - tak bliskich
jak tylko można
je poczuć...

Chwycić w swoje
dłonie
- przytul je do siebie
nie puszczając ich
ani na chwilę...

Spójrz na księżyc
zobacz ten okrąg
- który zwiastuje
coraz bliższy
Twój sen...

Tylko spokojny granat panuje
i przybliża cię
do owej
chwili - do snu
Twego...

Dziękuję Wam - wszystkim za tak wielki odzew. Mam nadzieję, że kolejne posty Wam się spodobają. 
Piszę to teraz, bo nie wiem, czy mam podążać tą samą drogą. Czy może coś jeszcze zmienić. 
Piszcie, bo nie znam Waszego podejścia do mojego bloga. 
Lubię pisać, a przy tym trochę się rozpisywać - wykładać swoje myśli - przelewać je na papier - w sieci. 
Liczę na pozytywną odpowiedź na ten post. 
Dziękuję przy tej okazji za te 1239 "wejść" i 57 "postów + obecny - dzisiejszy".

Z wyrazami szacunku, Autor bloga,
Shadows213.

....

Gdy przeminie czas wrzosów
gdy upłynie czas lasów
wtedy przepłynie chwil zew.

Zew pięknej pieśni...
Odradzającej się w przyrodzie
w każdym wschodzie i zachodzie
- słońca...

Znów nastaną radosne powitania
przez ptactwo i widok za okna.

Słońca i chmur
Deszczu ze śniegiem
spadającego
w kolejną już - jutrzenkę...

Czy jest to widok smutny?
gdy nadchodzi nowy dzień - nowa chwila - nowa jutrznia...

...

Jednostkowość
Różnorodność,
rodzi się w każdym człowieku.
W jego wadach i zaletach
- W jego optymizmie i pesymizmie...
W jego wartościach i wyborach
jakie niesie, życie...

Serce, dusza - ciało...
Tworzy
Ocala
Wzrasta
Niszczy
Trwa

Aż odnajdzie swój cel
aż przeminie każdy dzień - tydzień
miesiąc - rok
stulecie - (wiek) - tysiąclecie...

...

Czy słońce,
czy deszcz
chwila trwa zupełnie.
Pełna radości
- dostatku...

Rozpływa się gdzieś
jak śnieg i deszcz
kiedy słońca blask
otula je...

Wszystko przemija
wszystko ma swój kres
bliższy i dalszy...

Radość - krystaliczna łza
kapie z policzka tego...

...

Poczuć radość,
poczuć szczęście
i dostatek.
Poczuć chwilę
tą pełniejszą,
bogatszą...

Posmakuj życia
posmakuj losu,
co przyniesie ci,
każde rozdanie
- kart...

Znajdź swój ideał.

Odnajdź go w sobie...

Nie lękaj się błękitu nieba
i zdarzeń niezbadanych...

...

Jak domek z kart
rozpada się ten świat.
Niegdyś piękny,
niczym rozwijający kwiat
z pęku - róży.

Rozświetlający wszelkie smutki
zwątpienia, gorzkie łzy
- tylko we dwoje.

Czy radość potrwa jeszcze chwilę?
Może dwie...

Samotność nie ugryzie,
nie wystąpi ani razu...

Tylko szacunek i odwaga
ocali coś co dawno zniknęło.

Dziękuję wszystkim moim czytelnikom mojego bloga, co wiernie czytali moje wypociny. Wstawiałem na początku pełne pesymizmu - posty, by z czasem nadać im charakter bardziej optymistyczny, bardziej radosny...

W końcu mogę z dumą powiedzieć, że od pierwszego mojego wpisu minął już pół roku, a ja nadal nie wiem skąd mam tą wenę twórczą i dlaczego piszę? Dziękuję Wam wszystkim za prawie 1000 wyświetleń - to wiele dla mnie znaczy. Staram się w miarę możliwości poprawiać je, ale dobrze wiem, ile to błędów jest w nich ukryte. Mam nadzieję, że zrozumiecie mój styl pisania.

Wraz z tym postem udostępniłem już ponad 50 postów.

Na dodatek lubię pisać dedykacje, które są tym bardziej osobiste - dla Was wszystkich...

Jeszcze raz Wam dziękuję,

Shadows213, 

                                                                                                                                     22. 04. 2016 r.
" Z okazji Międzynarodowego Dnia Ziemi, składam Tobie, Planeto - Ziemi," by:

    Woda, morza i oceny - były czyste i nieskalane 
łagodnie swej urodzie...

     Zieleni, lasów i łąk - oddechu świeżego, z życia
chroniącego istoty w Was - żyjące...

    Ziemi, czarnej i bogatej w plony urodzaju.
- Żywiące wszelakie zwierzęta
na tejże planecie - życia.

    Życia i śmierci....

Przemijania i narodzin,,,

Kolejnego etapu....

 Rozwoju wszędobylskiego....


 

...

Pierwsze wspólne bicie serc
pierwsza miłość
roztaczająca
nie milknąca
nie gasnąca
gdzieś w oddali...

Morze trosk
niepokoju
trwogi
smutku
goryczy
ze wspólnej trasy...

Pierwsze uczucie wiary
rodzi się - w każdym człowieku
młodym
pragnącym poznawać
Świat
 - Jego zależności...

I jego bez kompromisowości.

....

Bliskość słońca
i księżyca.
Bliskość nieba
i gwiazd...
Bliskość zieleni
wśród łąk
lasów i drzew...
Nadchodzi
blask błękitu
i szum łagodnie
rozchodzącego
- morza
jeziora, strumienia.
Czystego jak łza.
Szalonego niczym powiew
kończącego
jedną stronę, rozpoczynającego
kolejną...
Bliskość pryzmatu, koloru jasnego
Jedynego.

Najserdeczniejsze życzenia, magii Wielkiej Nocy. 
Dużo zdrówka, szczęścia i moc wzajemnego ciepła
 - bliskości rodzimej. 
  - Moc Łaski - Boga Zmartwychwstałego,
i żyjącego wśród Nas - Jedynego życia....
Niech radość tkwi w każdym sercu.
Dla Nich i dla mnie.
Życzę Wam Wszystkim w cztery strony świata i każdego z osobna...

Shadows213.

...

Krew z krwi zrodzony
jak wielka słodycz powstała
dla nas, dla wszystkich...

Jak kość z kości powstały
wielka radość,
To wielkie szczęście.

Dla ludzkości
dla pojedynczego człowieka...
dla mnie samego.

Jak wielka miłość musiała być
by oddać swe życie.
Dla innych
I dla mnie - też.

...

Być jak słońce
- magnetyzujące

Być jak księżyc
- co lśni blaskiem

Śnić,
o dalekich krainach...

Żyć,
trwać
istnieć...

Rozświetlać
- zmroki
zwątpienia...

...

Nim czas nadejdzie,
chwila rozejdzie
tak łagodnie
niemal rzewnie.

Przepłynie w końcu
- los,
jak na stos
jedynego kresu.

Aż sen zamilknie
słońce - zgaśnie...

Księżyc przyjdzie
- z gwiazdami
zatańczy walca...

Tak pięknie
prawdziwie
sennie.

...

Nim drogą przebytą
- przetnie
prosty płomień
taki jasny,
taki czysty
taki przejrzysty....

Oto nadchodzi
ów piękna chwila
w swej niezwykłości,
swej przeciętności...

Prosta to droga
donikąd - krocząca.

Gdziekolwiek by spojrzeć
tam trudy i smutki,
czasem i łzy radości
szczęścia...

Tak jestem prostolinijno - szczęśliwy...

....

Blask niebiańskiej
laguny
trafia do oczu
twych...

Rozjaśnia
wszelkie smutki
zwątpienia,
z życia
codziennego...

Przed Tobą
tylko morze
i jego szum
bezkresnego
czasu...

Ależ jest to piękny
sen...

Z okazji nadchodzącego Dnia Kobiet, chciałbym złożyć wszystkim kobietom (niezależnie od wieku). Najlepsze życzenia, wszelkiej troski i spokoju, jak również całego mnóstwa zdrowia.

Dedykuję ten wiersz Wam wszystkim...

Shadows213

...

Kocham twe 

piękne oczy

ten blask, który rozjaśnia

każdy mrok

każdy smutek

i każdą krzywdę 

co dnia....

Uwielbiam

twe spojrzenie

radosne

tkliwe

a i srogie

gdy potrzeba...

Tęsknie za twym ciepłym

dotykiem

i samotnością tylko we dwoje...

....

Ostatni rozbitek
na morzu
w chwale
niepojętnej.

- Walczy
z ostatka
tchu...

W dawno przegranej
walce, bitwie
o pamięć.

Czy w końcu coś ugra?

Nie wiadomo

...

Nim drogą
przebytą,
przemieszczam się.
- Raz wesół,
a raz smutnie
gorzko...
z Goryczą,

Skręcam,
zawracam
cofam się...

Moczę się
i upadam
na kolana
w błocie...

Szukam rozwiązania
dodaję i odejmuję
mnożę i dzielę.

Podaję je w kilometrach,
metrach,w centymetrach...

....

Dotknij gwiazd,
co wesoło iskrzą
- wysoko
nad głowami...

Dotykaj je,
z braku
- codzienności.

Złap je
w swe ciepłe
dłonie,
i przygarnij
- do siebie
do serca...

Dedykację tę składam wszystkim, najbliższych memu sercu, by wiedzieli ile dla mnie znaczą. A znaczą tyle ile waży moje serce. Niech radość z podstawowych słów nie przemija i nie gaśnie. W ten dzień życzę wszystkim innym pogody ducha.

Składa Wam wszystkim,
Shadows213
....

Pierwsza, najprawdziwsza miłość
bywa czymś niezwykłym
niepojętnym
niezbadanym.

Pierwsze przyjaźnie
i pierwsze rozstania
znikają w sercach.

Pierwsze wzajemne troski,
pierwszy raz odczuwalne
tak głębokie,
jak studnia.

Wzajemne uczucie
co głaszczą delikatnie usta
i dłonie u obojgu z nich.

....

Słońca ostatni blask,
księżyca - toń.
Magiczna chwila rozgrzewa
niemal topi, słoneczne lody.

Nowa chwila nastaje
- prędko jak w pociągu.
W podróży.

Niczym nowe
- rozdanie kart.

Dzień i noc
- przeplatane,
trudne i zgodne...

...

Samotnie w pełnym deszczu

przepływam,

przemieszczam się,

jak w gorejącym ogniu

Deszcz wciąż pada,

a ja idę.

Gdzie znajdę drugą radość,

bez tej samotności?

Czy ją jeszcze znajdę w tym deszczu?

Nie wiem...

...

Gdzie przemijają słowa,
gdzie znikają czynu
za zwykłe dokonania, zwykłych ludzi.

Kiedy ich przekonania
- stały się puste.
Nic nie warte.

Kiedy przeminął honor.
Jak zahartowana, najlepsza zbroja,
i szabla,
która broniła całego państwa.

Kosztem ich własnych kropel krwi...

...

Co może trwać wiecznie?
Mrok, czy świt
Noc, czy dzień.

Dwa konie walczące
o przetrwanie
nad równinami.

Gdzie jest ich kres
tej walki,
bezsensowej.

Czy może, smutek i gorycz
zniknąć, tak po prostu?
Jak ruchem pędzla w sztuce.

Pełnej majestatu,
ów zwykłego człowieka.

CICHA TOŃ MORZA...

Cicha toń,
morskiej piany
przybliża nas do snu.

Do marzeń...
Do spokoju.

Gdzieś w oddali słychać można,
- fale przybijające ku brzegowi.

Ciche morze,
spokojne,
senne.
A zarazem silne...
W swoim majestacie,
tych magicznych chwil.

...

Podążam byle dalej,
byle gdzie,
byle dokąd.

Podążam swą drogą,

Idę nią, gdziekolwiek
zdążę?

Zasapany i znużony,
zmartwiony.

Aż po jej kres,
w swoim śnie.

Zmierzam nią w swoich myślach.

Dalej?
Czy też bliżej?

Aż mrok zatańczy wraz ze świtem,
przed oczami.

PIERWSZE I OSTATNIE...

Pierwsze słowo,
pierwsza myśl
- idea.

Tworzy, buduje
- krystalizuje,
rozjaśnia niczym księżyc o zmroku
i słońce za dnia.

Pierwszy oddech,
tchnienie
żywe, twórcze

Pierwsze kroki,
przyjaźnie, miłostki
smutki i gorycze.

Tęsknota
- gorejąca.

I ostatnie myśli,
odpowiedzi na pytania
Życia,
- uczucia ostatnich chwil...

Ostatnie spojrzenia, łzy i ciepłota ciała...

.....

Bezkresna noc,
tuli mnie do snu.
Taka niezwykła,
tak spokojna.

Prze magiczna
chwila,
- tuli.
Bez ustanku.
Moje sny i marzenia,
me smutki i porażki.

Księżyc też rozpoczął
 swe panowanie z gwiazdami,
 I ciemnymi - chmurami.

Tylko mrok i ciemność,
- za oknem żegna
ten stary dzień.

By powitać nowy świt...

CZAS...

Nie czas, ani...

nie chwila, decyduje

- deklaruje.

Kim człowiek jest?

Kim ja jestem,

- w tym momencie.

Żyję tym czasem,

- szczęśliwie,

i nie,

szczęścia mi brak.

Aż nadchodzi,

ów pełnia. 

Czasów, 

względnych i zwyczajnych.

Krystalicznie czysta,

chwila, 

- Ma

Witam, przedstawiam Wam wszystkim pierwszy mój wiersz w 2016 r. Liczę na pozytywny komentarz, bądź jego ocenę. Nie jestem pewny co do tego, czy może się podobać, ale od czego trzeba zacząć, nieprawdaż? Dedykuję, więc ten wierszyk wszystkim co zmarznięci wracają na dniach po sylwestrowym i noworocznym imprezowaniu. Niech Was trochę ogrzeje...

 ROZSZALAŁY WICHER...

Co rzucasz wszem,

dookoła, pojedyncze liście

w parku, w lesie.

Taką piękną tworzysz ozdobę,

aż tchu braknie mi...

Czasem jesienny deszczyk spadnie,

a czasem przymrozi 

w ten późnojesienny wieczór.

Mimo to,

jest mi ciepło, 

wiem, że żyję...

Tylko jedno, nie wiem...

Gdziem jestem?