....

Świszczący wiatr
wesoło gra - swą pieśń.

Raz - o poranku
zrodzony z witania
zwierząt i roślin.

Drugi - w ciągu dniówki
czekając na - jego zmiany.

Ostatni - pod wieczór
na mrok - pożegnania
wszystkiego.

....

Zapisane dawno stronice
zadarte, zmizerniałe karty papieru

Pożółkłe stare fotografie
strzępione urywki wspomnień

Płomienne przemowy
odbite w blasku kamienia

Usuwiste części bloków
zniszczone dawno przez czas
i przez nowo stare - staro nowe wzorce
ludzkości.

Gdy przemijam
nie wzrastam - od nowa, na nowo.

- Moja rewolucja - nim stanę się prochem i cieniem.

....

Przebłysk księżyca
upływ gwiazd
 - migoczących wesoło

Na pełnym nieboskłonie
wśród chmur

O wieczornej porze
- zmroku

Co tli się wokół,

Bez ograniczeń.

Chciałbym zadedykować ten wiersz wszystkim osobom, które przez tyle lat widziałem i przyjaźniłem się, a zwłaszcza i tym, co niebawem stracę - przez ścieżkę wyborów. Byliście dla mnie bardzo ważni.
Chciałbym także zadedykować ten wiersz i tym osobom, które niedługo spotkam na swojej drodze. 
Mam nadzieję, że  to pożegnanie nie będzie wieczne i jeszcze się zobaczymy. Do zobaczenia.

Autor, Shadows213

....

Gdzie się podziała ta
współczesna nuta?

Gdzie się ukryła ta
współczesna muza?

Gdzie udała się,
dzisiejsza dusza?

Co rozwija moje
ostatnie tchnienie
- i bicie serca...

Szybko - przemija moje
 jestestwo
- mój dotyk, mój smak
- moje spojrzenie w pozamaterialny - Świat
i nietrwały Świt.

....

Blask słońca
co otula
co głaszcze

- wszystko

co dotknie
co mieni się

- wszystkim

Dajesz życie
i odbierasz je

Jeśli tego chcesz...

Bo życie jest falą przepływu
Odchodzi i przychodzi

Dając pojedyncze tchnienie
skracając pojedyncze bicie
- Serca, duszy i ciała...

- Dotyk, pojedynczy...