....

Nad rozłożonym bukiem - kwitnie życie Twe.
Nad rozłożonym drzewem - ściele się
o zielone liście, skąpane w blade słońca blask.

Nad rozłożonym krzakiem - przyroda budzi się.
Nad zzieleniałym pępkiem trawy - rozwidla się
kapie ten deszcz - w strugach porannej zorzy.

Nad rozłożonym drzewem - wiatr szeleści
pojedyncze listki, w ruch posłane.
Nad rozłożonym nieboskłonem - panujesz Ty.

Patrzysz i obserwujesz,
rejestrujesz i orzekasz,
Boże nieskończoności.

Dlatego do Ciebie - wznoszę swe oczy
kierunkuję swe myśli,
Serca biciem.

Majestacie wszechświata.