....

Słowa w cień
usunięte,
Uschnięte
pozostawione
samemu sobie.

Jak morze
przybliża i oddala się
z każdym przypływem
z każdym serca biciem
z nieustannym marzeniem.

By pozostać
by osunąć się
poza krople deszczu
poza krople wody w wodospadzie,
by ostudzić emocje, zmiękczyć uczucie.

Jak troska
o życie
o kolejny rzut koską
o kolejną odkrytą kartę
i rzut monetą.

Zamartwienie,
snu zanurzenie
ochrypłe zaniechanie
tak płytkie
te rozczarowanie.

Jakby cel
odległy był
o setki mil
nieuchwytny
poza zasięgiem dłoni.